Ο μέγας πόλεμος των οκτώ

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2011

• ΤΙ ΓΡΑΦΟΥΝ ΤΑ ΜΗΧΑΝΑΚΙΑ ΤΗΣ AGB ΓΙΑ ΤΑ ΔΕΛΤΙΑ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Οσοι καταλαβαίνουν από μπέιζμπολ, γνωρίζουν σίγουρα την ύπαρξη του Γουόλτερ Τζόνσον. Ο εν λόγω παιχταράς είχε τρομοκρατήσει κόσμο και κοσμάκη κατά τη διάρκεια της καριέρας του (1907-1927) και ακόμη στέκουν μερικά απ' τα ρεκόρ που σημείωσε. Η ιδιομορφία του; Οταν ένας αγώνας είχε πια κριθεί, ο Γουόλτερ Τζόνσον κατέβαζε ταχύτητα και επέτρεπε στους αντιπάλους να κερδίζουν μερικούς πόντους. Η δικαιολογία του; «Ρε παιδιά, αφήστε τους να το χαρούνε λίγο. Δεν έχει πλάκα άμα ταλαιπωρείσαι όλη την ώρα...».

Εχω την εντύπωση ότι το συγκεκριμένο απόφθεγμα ταιριάζει άψογα στα ειδησεογραφικά φαινόμενα της νέας τηλεοπτικής σεζόν. Και στις συνακόλουθες μετρήσεις της AGB, που άλλους ανασταίνουν και άλλους εξακοντίζουν στα Τάρταρα. Τι είδαμε από τότε που ξαναγύρισε στους τηλεοπτικούς δέκτες ο Νίκος Χατζηνικολάου, έως την ημέρα που εγκατέλειψε τη μικρή οθόνη, λόγω αλλεπάλληλων στάσεων εργασίας των τεχνικών και των δημοσιογράφων στο Alter; Το δελτίο του να χτυπάει πρωτιές, ξαναφέρνοντας στο Alter εκατοντάδες χιλιάδες (ενίοτε και περισσότερους του ενός εκατομμυρίου!) τηλεθεατές που είχαν εγκαταλείψει το κανάλι. Οσο για τη δεύτερη θέση, ούτε αυτή πια την είχε σίγουρη το Mega, μιας και αισθανόταν καυτή στο σβέρκο του την ανάσα από τις επελαύνουσες ειδήσεις του Antenna.

«Ναι, καλά, μόλις βάλει το σίριαλ το καλό το καθημερινό και πάρει lead in βαρβάτο, το δελτίο του Mega θα εδραιωθεί στην πρώτη θέση και δεν θα ξαναφύγει από εκεί» σχολιάζει από το πίσω μέρος του λεωφορείου εκείνος ο συμμαθητής που πάντοτε θαύμαζε τον ευαγγελιστή Θωμά. Και μπορεί να έχει δίκιο. Γνωστές είναι οι συνήθειες του κοινού, γνωστή και η αδράνειά του. Δεν αναμένει κανείς σε μια σεζόν να δείξουν αντανακλαστικά αιλούρου τηλεθεατές με ψυχολογία κομοδίνου. Ιδίως από τη στιγμή που ο βασικός αντίπαλος μία εμφανίζεται και μία εξαφανίζεται. Ακόμη όμως και αν κατακτηθεί επί μακρόν η κορυφή, η νίκη θα είναι πύρρειος.

Το ξέρουν αυτό στο Mega (δεν φτάσανε τυχαία, εκεί που φτάσανε...) και προσπαθούν σκληρά να κερδίσουν το χαμένο έδαφος. Ο τρόπος τους, ιδιαιτέρως εμφανής. Εδώ και μερικές εβδομάδες, οι βασικοί σχολιαστές των ειδήσεων έχουν εξελιχθεί σε ανελέητους επικριτές της κυβέρνησης. Αντιμετωπίζουν δε τους κάθε λογής αξιωματούχους της ως άλλους οκτάποδες που χρήζουν κοπανήματος για να μαλακώσουν. Για να δουν το φως και να μπουν στο δρόμο το σωστό.

Και εκεί ακριβώς έγκειται το πρόβλημα του δελτίου. Οπως παλαιότερα υπερασπιζόταν με πάθος νόμους, εγκυκλίους και πρωτοβουλίες του ΠΑΣΟΚ, τώρα επιτίθεται εναντίον τους με νοοτροπία τζιχάντ. Κατ' αυτό τον τρόπο, αντί να πείσει για το ευγενές των προθέσεων και την αντικειμενικότητα της ματιάς, πέφτει και πάλι στην ίδια παγίδα. Στον λάκκο της μονομέρειας. Δεν θέλει ν' αφήσει ούτε πόντο στον αντίπαλο, ούτε αναπνοή, ούτε μια ευκαιρία για το γκολ της τιμής. Λες κι είχε ποτέ πλάκα να ταλαιπωρείσαι όλη την ώρα...

Την ίδια στιγμή στο Alter ο Νίκος Χατζηνικολάου είχε καταφέρει να καλιεργήσει έναν αγρό μαοϊκού τύπου, όπου άνθιζαν όλα τα λουλούδια. Και όταν απειλούσαν να μεταμορφωθούν σε αγκάθια, έπεφτε το ανάλογο ψαλίδισμα για να αποφεύγονται οι άσκοπες αιματοχυσίες. Πάνω απ' όλα ωστόσο έμοιαζε να το διασκεδάζει ο ίδιος, να χαίρεται το παιχνίδι όπως θα έλεγε και ο αείμνηστος μπεϊζμπολίστας. Ετσι, δεν του ήταν δύσκολο να παρασύρει τον τηλεθεατή στο δελτίο του και (αυτό μας έλειπε!) στις διαπιστώσεις του.

ΥΓ.: 1: Ειλικρινά δεν περίμενα από τον Antenna να κάνει επίδειξη υπομονής με τις ειδήσεις. Το διέπραξε όμως και αρχίζει, πλέον, να δρέπει καρπούς. Επαινος στη Μαρία Χούκλη, δάφνες στον Στρατή Λιαρέλλη που δείχνει να βρίσκεται στην καλύτερη περίοδο της καριέρας του, τόσο ως επιτελικό στέλεχος όσο και ως σχολιαστής.

ΥΓ.: 2: Εγραφα την περασμένη εβδομάδα ότι «θα μου λείψει απ' την TV το μπες-βγες του Νίκου Χατζηνικολάου στο Alter, κάπως είχα αρχίσει να τον συνηθίζω ως αουτσάιντερ». Τι να σας πω, στις μαντικές ικανότητες μάλλον μηδέν παίρνω!